Beginfoto:
___________________________
Frits:
Komt ie dan!
Toen ik de startfoto zag, moest ik meteen denken aan de dag in de jaren 50, dat ik als jongen met mijn opa en oma naar Hoek van Holland mocht om hele goede vrienden van hen, die naar Canada emigreerden, uit te zwaaien.
Er stonden honderden mensen op de pier en langs de Waterweg, iedereen zover mogelijk uit elkaar en met bijzondere kentekenen als fel gekeurde kleding of spandoeken, allemaal druk doende de "anderen" daar op de, uit Rotterdam vertrokken, onverbiddelijk langs varende boot nog een aller-allerlaatste groet te brengen.
Men zou elkaar waarschijnlijk nooit meer zien, gelet op de leeftijd en de beperkte financiële middelen in die tijd. In die dagen sprong je niet even in een vliegtuig, om aan de andere kant van deze aardkloot een poosje vakantie te houden.
Dat dit allemaal tot heftige en hartverscheurende
taferelen zou leiden, had ik tevoren niet bedacht als snotneus van 10. Toch een tikkie traumatische ervaring, want ik zie het allemaal zo weer voor me en voel nog die zware scheepshoorn brommen in mijn borst, toen het schip uit de haven de wijde eindeloze zee opvoer en aan de horizon verdween in het niets.
De tijden zijn veranderd en de afstanden lijken kleiner geworden. Emigrantenschepen vertrekken niet meer uit Rotterdam en daarom heb ik de sfeer van die dag toen proberen weer te geven met deze foto. Het wijdse van de zee is hier het IJsselmeer en zwaaien doen we maar naar de rondvarende plezierjachten.
___________________________
Akira:
En de scheepjes die 's middags zijn uitgezwaaid moeten ook 's avonds weer veilig de haven kunnen vinden, maar gelukkig is daar een vuurtoren om ze de weg terug te wijzen, zodat ze niet op de scherpe rotsen lopen en zinken.
___________________________
Pipanda:
Door de vuurtoren kon de boot veilig de haven in varen
___________________________
Ayla:
Oke komtie:
Even een uitleg, wellicht herken je de Noordzee, en wat je ziet is het mondstuk van een oude scheepstoeter van mijn overleden opa. Toen ik de bootfoto zag, had ik niet gelijk een idee voor een nieuwe foto. Er is ook geen haven hier dichtbij en bijna was ik bang dat ik geen foto zou kunnen maken tot ik iets bedacht. Mijn opa had vroeger een boot en dus ook een toeter, een handmatige toeter wel te verstaan. Omdat de toeter vooral voor mijn moeder een emotionele waarde heeft, wilde ik deze combineren met de zee. De zee waar opa zo gek op was. En zo kwam er deze foto uit. Ik heb geprobeerd de oude sfeer er een beetje in te zetten
En ben er eigenlijk wel tevreden over!
Exif:
f/4.5
70mm
1/15 sec, uit de hand (nogal stille hand
)
Ik heb niks bewerkt
__________________________
Tony:
na heel veel nadenken over de boten, de toeter van de opa van Ayla, de emotionele waarde die er aan vast zat, wat kun je hierop vervolgen
vanmorgen bij een kopje thee uit mijn Oma's Theeblikje.......
toen kwamen mijn herinneringen naar boven en een helder ogenblik. het onderwerp staat dagelijks voor mijn neus....
met dit oude pickwick theeblik heb ik heel veel dierbare momenten en herinneringen. altijd uit school even bij oma een kopje thee drinken met een marie-koekje, toen ging 't blik naar mijn moeder. daarna nam ik 't weer mee, bij mijn kinderen ook uit school thee met een koekje, daarna de kleinkinderen het zelfde verhaal. dus dit blik heeft nu al voor de vijfde generatie gezellige uurtjes bezorgd en is nog steeds in gebruik
__________________________________
Wendy:
Ja, na de koekjesdoos van Tony kwam ik direct op het idee de knopendoos van mijn oma te fotograferen.
Vanochtend naar m'n zus geweest om het plaatje te schieten, want daar is de knopendoos terecht gekomen.
__________________________________
Libbe:
Mijn inbreng.
Blik en blikken dit gaf mij de inspiratie tot de volgende foto.
Oud “blik” .....nog vol van kleur.
Een aanblik in een park....vol zooi.
Volledig omringd door bladeren,op genomen in de natuur.....
Maar let op we krijgen de rekening
En die is duur!
__________________________________
Akira:
En we weten allemaal dat het zo niet hoort.
Gelukkig was er ook een echte blikvanger, die kun je niet missen.
Met een sierlijke boog gooi je het net zo makkelijk in het net.
Opgeruimd staat netjes.
__________________________________
Libbe:
Mijn inbreng....
Moeilijk als je roept ik weet wat ,heb je iets voor ogen maar kon het niet waar maken....................
De vorige foto "blikvanger"bracht me tot deze crea...sterk bewerkt in Cs³
Waarom deze,die"blik" daar smelt je toch bij?.....
___________________________
Frits:
Komt ie dan!
Toen ik de startfoto zag, moest ik meteen denken aan de dag in de jaren 50, dat ik als jongen met mijn opa en oma naar Hoek van Holland mocht om hele goede vrienden van hen, die naar Canada emigreerden, uit te zwaaien.
Er stonden honderden mensen op de pier en langs de Waterweg, iedereen zover mogelijk uit elkaar en met bijzondere kentekenen als fel gekeurde kleding of spandoeken, allemaal druk doende de "anderen" daar op de, uit Rotterdam vertrokken, onverbiddelijk langs varende boot nog een aller-allerlaatste groet te brengen.
Men zou elkaar waarschijnlijk nooit meer zien, gelet op de leeftijd en de beperkte financiële middelen in die tijd. In die dagen sprong je niet even in een vliegtuig, om aan de andere kant van deze aardkloot een poosje vakantie te houden.
Dat dit allemaal tot heftige en hartverscheurende
taferelen zou leiden, had ik tevoren niet bedacht als snotneus van 10. Toch een tikkie traumatische ervaring, want ik zie het allemaal zo weer voor me en voel nog die zware scheepshoorn brommen in mijn borst, toen het schip uit de haven de wijde eindeloze zee opvoer en aan de horizon verdween in het niets.De tijden zijn veranderd en de afstanden lijken kleiner geworden. Emigrantenschepen vertrekken niet meer uit Rotterdam en daarom heb ik de sfeer van die dag toen proberen weer te geven met deze foto. Het wijdse van de zee is hier het IJsselmeer en zwaaien doen we maar naar de rondvarende plezierjachten.
___________________________
Akira:
En de scheepjes die 's middags zijn uitgezwaaid moeten ook 's avonds weer veilig de haven kunnen vinden, maar gelukkig is daar een vuurtoren om ze de weg terug te wijzen, zodat ze niet op de scherpe rotsen lopen en zinken.
___________________________
Pipanda:
Door de vuurtoren kon de boot veilig de haven in varen
___________________________
Ayla:
Oke komtie:
Even een uitleg, wellicht herken je de Noordzee, en wat je ziet is het mondstuk van een oude scheepstoeter van mijn overleden opa. Toen ik de bootfoto zag, had ik niet gelijk een idee voor een nieuwe foto. Er is ook geen haven hier dichtbij en bijna was ik bang dat ik geen foto zou kunnen maken tot ik iets bedacht. Mijn opa had vroeger een boot en dus ook een toeter, een handmatige toeter wel te verstaan. Omdat de toeter vooral voor mijn moeder een emotionele waarde heeft, wilde ik deze combineren met de zee. De zee waar opa zo gek op was. En zo kwam er deze foto uit. Ik heb geprobeerd de oude sfeer er een beetje in te zetten
En ben er eigenlijk wel tevreden over! Exif:
f/4.5
70mm
1/15 sec, uit de hand (nogal stille hand
)Ik heb niks bewerkt
__________________________
Tony:
na heel veel nadenken over de boten, de toeter van de opa van Ayla, de emotionele waarde die er aan vast zat, wat kun je hierop vervolgen
vanmorgen bij een kopje thee uit mijn Oma's Theeblikje.......toen kwamen mijn herinneringen naar boven en een helder ogenblik. het onderwerp staat dagelijks voor mijn neus....
met dit oude pickwick theeblik heb ik heel veel dierbare momenten en herinneringen. altijd uit school even bij oma een kopje thee drinken met een marie-koekje, toen ging 't blik naar mijn moeder. daarna nam ik 't weer mee, bij mijn kinderen ook uit school thee met een koekje, daarna de kleinkinderen het zelfde verhaal. dus dit blik heeft nu al voor de vijfde generatie gezellige uurtjes bezorgd en is nog steeds in gebruik __________________________________
Wendy:
Ja, na de koekjesdoos van Tony kwam ik direct op het idee de knopendoos van mijn oma te fotograferen.
Vanochtend naar m'n zus geweest om het plaatje te schieten, want daar is de knopendoos terecht gekomen.
__________________________________
Libbe:
Mijn inbreng.
Blik en blikken dit gaf mij de inspiratie tot de volgende foto.
Oud “blik” .....nog vol van kleur.
Een aanblik in een park....vol zooi.
Volledig omringd door bladeren,op genomen in de natuur.....
Maar let op we krijgen de rekening
En die is duur!
__________________________________
Akira:
En we weten allemaal dat het zo niet hoort.
Gelukkig was er ook een echte blikvanger, die kun je niet missen.
Met een sierlijke boog gooi je het net zo makkelijk in het net.
Opgeruimd staat netjes.
__________________________________
Libbe:
Mijn inbreng....
Moeilijk als je roept ik weet wat ,heb je iets voor ogen maar kon het niet waar maken....................
De vorige foto "blikvanger"bracht me tot deze crea...sterk bewerkt in Cs³
Waarom deze,die"blik" daar smelt je toch bij?.....
