Ik kwam voor onderzoek in ziekenhuis, mijn conditie was namelijk wat matig. Aan het eind van het onderzoek was men duidelijk, het zou te gevaarlijk zijn om naar huis te gaan. Omdat er wat 'spoedjes' voor gingen moest ik wachten. Ik dreigde me te gaan vervelen.

Ik heb toen een vijfluik gemaakt. Enerzijds het koude gebouw en anderzijds de warme zorg.
1.

2.

3.

4.

5.

Mooie serie, ik zou je bijna een langer verblijf in het ziekenhuis wensen...
Zorg goed voor jezelf!

Allereerst beterschap

Ik vind 4 de mindere en zou er van mij uit mogen.

5 is onbetaalbaar, wat een liefdevolle foto.


Gefeliciteerd met de TC

Leuke serie, vooral de laatste foto, maar 1 en 2 zijn ook goed en 3 en 4 voor mij wat minder......gefeliciteerd met de TC.

Beterschap.

Ik sluit aan bij Ron.

Allereerst beterschap

Super leuke serie, en gefeliciteerd met je TC

Ik zou zweren dat ik deze serie al eerder heb gezien.
Heel fraai en ook heel bijzonder.
Heb zelf best veel in het ziekenhuis gelegen. Is nooit bij me op gekomen daar foto's te maken.
Maar je medepatiënten en verpleging hadden er zo te zien geen moeite mee.

Proficiat met de TC.

Gefeliciteerd met TC!. Eens met Joop 4 er uit.

Wel eens dat 4 de minste is, maar ja, elke serie moet een minste hebben:-)

Knappe documentairereeks

Nr4 is de enige vanuit het oogpunt van de patiënt zelf. De andere zijn vanuit bezoekersoogpunt. Op die manier zou je kunnen zeggen dat die eruit zou mogen maar voor mij mag hij erin blijven

Sterk dat je gezien de onverwachte situatie toch van de nood een deugd gemaakt hebt, met mooi resultaat. Hopelijk gaat het met de gezondheid ook de goede richting uit.

Meen me te herinneren dat je schreef dat het betreffende ziekenhuis deze beelden van je overgenomen heeft om groots te tonen. Kan heel goed begrijpen dat ze dat wilden. Chapeau!

Sterk geheugen Ine.
viewtopic.php?f=34&t=126431

Gefeliciteerd met de TC

Stuk voor stuk sterke foto's wat mij betreft! Fraaie serie!
Gefeliciteerd met de TC

Hele mooie serie, chapeau

Knap dat je de patiënten en de verzorgers allemaal mee hebt kunnen krijgen om mee te werken, zeker gezien de hedendaagse focus op privacy. Ik zou haast zeggen, ga hier vooral mee door - je hoeft toch niet zelf patiënt te zijn om foto's te maken? Je hebt met deze serie jezelf op de kaart gezet, ik vermoed dat je daardoor nog steeds welgezind ontvangen zult worden.

Mooie serie en nr 4, die vind ik minder goed in de serie passen.

Dank voor opmerkingen!

Ik vind het bijzonder dat ik toestemming kreeg om in het ziekenhuis te mogen fotograferen. Belangrijke eis: Ik moest altijd toestemming vragen. Terecht overigens!

En dan denk je: 'Bijna niemand wil toestemming geven.' Het tegenovergestelde gebeurde. Nagenoeg iedereen stemde meteen in. Zo zie je maar weer hoe gevangen ja kan zitten in je vooroordelen.

De aanleiding voor het maken van de serie was foto nummer 1. Dit tafereeltje zag ik vaak, het afscheid nemen. De scheiding tussen ziek en onziek.

Ook foto 4 heeft te maken met de scheiding tussen ziek en onziek. Dat stoere gordijn waar elk gesprek doorheen gaat bepaalde wel mijn eigen leefruimte/mijn privacy voor een periode van 3 weken.

De impact van de 6 uur durende operatie is groter dan ik verwacht had en ik probeer de draad weer op te pakken. Ik geef weer presentaties straatfotografie, ik ben bezig met publicatie van een boek en over ruim een maand ben ik weer in India om beeld materiaal te maken voor een hulp organisatie.

Hoewel ik zelf deze serie geslaagd vind en hoewel ik de genoten zorg als bijzonder ervaren heb, heb ik niet direct een grote wens om een tweede en vergelijkbaar bezoekje aan het ziekenhuis af te leggen.