Matthijs schreef:...Inderdaad! In DX wil ik nog voldoende pixels hebben (het liefst niet onder de 20MP) om te croppen. Want die vogels zitten áltijd te ver weg
In FX maakt het niet uit, 36MP is geen must maar wel leuk meegenomen. ...
Matthijs, aan alles zitten grenzen. Die grenzen worden door de voortschrijdende techniek wel telkens verlegd, maar of je daar de tijd hebt om op te wachten? Ik weet het niet...
Bij jou bespeur ik een flinke behoefte om een foto te maken ook al is het vogeltje te ver weg. Wat met name Frans al eerder in een van jouw posts heeft aangegeven, krijg je in dit soort situaties dan last van atmosferische invloeden. Een groter aantal pixels (of die nu zitten op een cropsensor of een full frame sensor) gaan je in die situaties echt niet helpen om dat probleem te tackelen.
Een oplossing om toch foto's te maken op dit soort onmogelijke afstanden, is gebruik te maken van een
digiscoop (ik heb hier in het verleden ook wel eens een bericht over gepost) en nee, een digiscope lost het atomosferische probleem niet op. Je bent met een digiscoop wel veel beter in staat om die grote afstand te overbruggen. Oke, de foto is niet super, maar je hebt wel een foto van de (bijzondere) vogel in je archief zitten en daar komt nog eens bij dat een digiscoop niet heel erg duur is. Als je geinteresseerd bent, het
artikel van de Twentse Vogelwerkgroep is dan interessant om door te lezen. Het résumé van dit artikel is hoe dan ook interessant. Een
ander artikel wat over dit onderwerp gaat is afkomstig van de Wessel van Binsbergen.
De opmerking van
Willem Hartholt over digiscopie sprak mij in dit verband nog het meest aan: "Voor mij is niet de ultieme kwaliteit van de foto van het grootste belang, maar de schoonheid van de beleving er achter. En de verhalen er bij. Over de wondere vogelwereld en als ik het niet laten kan ook een beetje over de wondere wereld van de vogelaars. Laten zien hoe je gewoon iedere keer weer een stukje kunt terughalen van het avontuur van je eigen mooie en bijzondere belevenissen in de natuur....".
Terug naar "normale afstanden" wil ik een quote van Rob Olivier aanhalen die ik gevonden heb in een van de vele onderwerpen op dit forum, een onderwerp van Bas wat ging over een Vogellens, maar hier denk ik wel van toepassing is:
Rob Olivier Geplaatst: 03 okt 2012 20:14 schreef:Er zijn echt maar weinig vogelfotografen die met meer dan 500mm op pad gaan, zelfs eerder 400mm. Als er in combinatie met de 500mm een converter gebruikt wordt is dat vaak een 1.4x (of een equivalent daarvan) en zelden een 2x. Vergeet niet een 1000mm wordt ook wel erg moeilijk stilhouden, zelfs op een statief. En je levert ook te veel in aan lichtsterkte. Dit is slechts mijn observatie maar ik loop wel al zo'n 40 jaren mee in het vogelaarswereldje.
Rob Olivier fotografeert zijn vogeltjes met een 500mm voorzien van een 1.4x lens op een Canon 5D.
En nu weer terug naar de camerakeuze.
De NIkon D800 heeft een 36,3 megapixel sensor. De afmetingen zijn 35,9 mm × 24 mm, full frame dus.
De Nikon D500 heeft een 20,9 megapixel sensor. De afmetingen zijn 23,5 mm x 15,7 mm, DX dus.
Het verschil in sensorafmetingen is 12,4mm x 8,3mm.
Als je de Nikon D800 sensor zou croppen tot een DX formaat (dan maak je gebruik van de 1.5x cropmodus), dan houdt je van de 36,3 megapixels over:
((23,5 x 15,7)/(35,9 x 24)) * 36,3 megapixels =
(368,95 / 861,6) * 36,3 megapixels =
0,4282 x 36,5 megapixels =
15,5 megapixels
Dus... je hebt dan een D800 met 36,3 megapixels voor je landschapjes
en in DX formaat (met 1,5x cropmodes) een D800 met 15,5 megapixels voor je vogeltjes.
OF
Je hebt een D500 met 20,9 megapixels voor je landschapjes en je vogeltjes. Je mist dan de extra beeldhoek die een full frame je wel levert en een DX je niet levert (bij eenzelfde full frame lens).
