Ha die Ron, Peter, Henry en anderen,
jeetje wat een stapel reacties en aannames, heb dit aandachtig gelezen. Leuk dat er best wat magie rond "the making of" van deze serie ligt. Ik heb bij een eerdere foto al wat uitleg gegeven, maar uit respect voor de beheerder van dit stekkie (noemde hem eerder Wim de ijsvogelman) kan ik er niet te veel over vertellen. Weet nog wel dat ik eerst 3 en een half uur in dat koude hutje heb zitten wachten. Ben best wel wachten in een hut gewend, maar 3.5 uur helemaal niets is niet erg inspirerend. Ben toch blijven zitten en superblij met de resultaten. De oranje sfeer is een keuze van de beheerder en mede bepaald door de plaatsing van mijn camera bij de plas.
Ron, er is geen takje wat weggeshopt moet worden, maar een groot ingesteld scherptediepte is wel gewenst om meer kans te hebben dat de ijsvogel binnen je bereik duikt. Maar het blijft gewoon natuur, de ijsvogel hoeft niet te komen en dook eerst een paar keer aan de andere kant van de hut. Heb al met al van die hele dag nog niet eens 1 minuut echt gefotografeerd, alles gaat supersnel qua komen, duiken en weer gaan. Al met al (achteraf) een erg leuk avontuur, waarvan de magie (ook op verzoek van de beheerder) een beetje moet blijven. Bedankt voor de vele reacties.

Gr, Bert