bij de laatste denk ik aan een te geringe scherptediepte.. het onderste deel van haar oorbel in haar rechteroor, het veertje, lijkt me het scherpst. als je op 120 cm afstand stond heb je een scherptediepte van 1,5cm. voor en 1,5cm. achter je scherpstelpunt.
Bij nader inzien zou dat ook bij de tweede kunnen gelden.
Als je bij een kleine scherptediepte focust op de ogen en vervolgens met de ontspanknop half ingedrukt je compositie maakt ben je bij de minste geringste voor- of achterwaartse beweging je focus kwijt.
komt nog bij dat je met je diafragmawaarden ook niet in het optmale werkgebied van je objectief zit.
ben dus benieuwd naar de resultaten van je testfoto's op statief waar je dus geen bewegingen kunt maken.
voor mij is de verklaring techniek van fotograferen.
als je fotografeert met kleine scherptediepte ( grote diafragma opening en onderwerp groot in beeld) maak dan eerst de compositie en kies een scherpstelpunt dat in de buurt van de ogen valt.
en/of
kies een kleinere diafragma opening voor meer scherptediepte vermijd bij scherpstellen en daarna compositiemaken dat camera en of onderwerp in voor achterwaartse richting bewegen
Ik heb ook een foto waar dus wel scherp is op de ogen. Ik plaats nog wel wat.
