Photodrome.nl

ƒ/2.8
35.0 mm
1/80
ISO: 6400

Komt op mij over als een snel snapshotje.

Ja, ik wilde idd ook net vragen wat je trekt in dit op mij wat willekeurig overkomende beeld?

Wat ik zag zit in de foto als je gezien hebt wat ik zag voor ik de foto maakte. Maar ik begrijp nu: als je niet gezien hebt wat ik zag voor ik de foto maakte, dan komt het er niet uit.
Jullie zien niet dat er naast de jongen niemand zit.

Ik liep op straat, het viel enorm op dat in deze pizzeria 1 jongen zat tegenover drie tamelijk dweperige dames, een gevalletje van concurrentie zeg maar.
Ik heb mijzelf beloofd dat ik van mijzelf maar 1 poging van mijzelf hoefde te wagen, en op die voorwaarde ben ik met mijzelf akkoord gegaan dat daadwerkelijk te doen.
Klik, snel weglopen, nog verder lopen, nog wat verder, foto bekijken.....

De dame rechts frunnikt wat onzeker aan het haar, de dame links durft tijdens een slok de ogen niet voor oogcontact onbeschikbaar te houden, de dame in het midden is aan de winnende hand en eist zelfverzekerd de aandacht voor zich op.

Ik ben over het resultaat enigszins tevreden. Ik ben ook tevreden over wat auto-iso me hier heeft opgeleverd, ten opzichte van mijn scepsis over hoge iso-waardes. Ik heb het gevoel dat ik redelijk wat uit de situatie heb gehaald van wat er in zat. Misschien is het resultaat nog steeds onvoldoende, maar voor mij is op dit moment het leereffect op korte termijn belangrijker dan het topresultaat op de (zeer) lange termijn, vandaar dat ik de foto toch plaats voor feedback.

Ik ben niet tevreden over de muts rechtsonder, en nog minder over de dame achter/boven de rechtse en middelste dame die te veel aandacht opeist. Ik vraag me af of ik met snijden aan de bovenkant hier verbetering in zou kunnen brengen, maar aan de andere kant wil ik ook niet de combi van het woord pizzeria en de "Italiaanse-vlag-kringel" verliezen.

Ok, ik volg je verhaal. Echter, het gaat ons toch om de foto. Aangezien je met eerdere commentaren op andere foto's hebt laten merken echt wel te begrijpen wat een foto beter kan maken, speelt hier vermoedelijk het klassieke probleem dat het een stuk lastiger is om je eigen foto's met dezelfde objectiviteit te bekijken.

Wat mij erg helpt is de foto even (dagen, soms weken) terzijde te leggen en dan nog eens te kijken. De ontstane afstand maakt het makkelijker om de benodigde zelfkritiek op te brengen.

O.k. peter, ik denk dat je gelijk hebt wat betreft die moeite objectiviteit op te brengen.

Laten liggen helpt mij inderdaad iets bij beoordelen, maar helaas niet zo erg om te evalueren. Wat er een volgende keer hetzelfde en wat anders moet is lasting te bepalen als je met de distantie vaak ook niet meer zeker weet wat je gedaan hebt.

Maar misschien moet beoordelen dan maar even prioriteit hebben boven evalueren.