Veel heb ik geleerd, genoten van de sfeer, fijne mensen ontmoet (al of niet in levende lijve).
Toch brengt mijn ziekte nu met zich mee dat ik zelf nagenoeg niets meer klaar kan zetten om een foto te kunnen maken. Ik moet het hebben van wat ik onderweg op mijn Blue Comet tegenkom en daar heerlijk mee aan de gang kan gaan in photoshop. Dat geeft me zoveel voldoening, dat houdt me op de been en gelukkig ben ik een optimist. Ik zoek de dingen die goed voor me zijn.
Ik wil ook goed werk leveren (iets wat natuurlijk niet altijd lukt
Aan maandopdrachten doe ik haast niet meer mee. De nadruk die gelegd wordt op het photoshoppen stemt me niet blij, al begrijp ik de regels echt wel en neem ik niemand iets kwalijk.
Reageren doe ik weinig. Ik ben moe, zo is het kort gezegd.
Maar ik wens iedereen heel veel plezier in zijn/haar fotografie en ik zal jullie wel missen.
Dus stiekem even kijken zal ik zeker doen.
Mijn laatste foto hier. Lekkere herfstkleuren.

