Dat vind ik nu juist leuk om te doen, een foto maken waarbij men iets verwacht wat ik juist weg laat.
Maakt dat dan een foto niet goed, minder goed of helemaal niet goed?
Maar ik snap wel dat niet iedereen dat mooi vindt.
Inclusiefotografie noemen ze zoiets. Heb daar ooit eens een heel uitgebreid artikel over gelezen maar ik kan het niet direct terug vinden.
Het komt er idd op neer dat vroeger alles "in" de foto omvat moest zitten en dat je nu in een moderne visie mag croppen op sommige plaatsen. Dat werkt vooral heel goed in portretfotografie. Snijden door het voorhoofd is zo een typisch voorbeeld. Het kan dus.
En het idee er achter is dat je idd als kijker buiten het kader moet denken.
Echter is er 1 voorwaarde die steeds terug komt en dat is dat de body / het onderwerp in het beeld moet blijven om te blijven staan als onderwerp.
Hier mis ik de stam om nog van een boom te kunnen spreken. Net iets te weinig dus.