Ik denk dat dit de laatste is uit de serie, waarschijnlijk ook de slechtste...
D7100 + 10-20 | F/8 | 1/8 sec. | ISO-100 | 0.0 belichtingsafwijking | 10mm | .
Ik denk dat de voorgrond je hier de das omdoet.
Hij kijkt een heel stuk beter als je 3,5 cm (gemeten op mijn scherm) er af is. Net onder de onderste van de twee stenen in het water.
Doe eens een experiment met jezelf Matthijs.
Zet de foto op je beeldscherm.
Kijk een paar seconde om je heen.
Kijk dan naar de foto en neem daar even de tijd voor. Registreer hoe je ogen door de foto gaan.
Waar begon je met kijken en waar gingen je ogen naar toe?
Was er iets in de foto dat je ogen leidden?
Volgden je ogen steeds dezelfde weg?
Beschrijf ons/mij hier je ervaringen.
Vertel ons/mij of dit experiment je geholpen heeft in het begrijpen van je gevoel.
Bedankt voor de reacties!
@Henry, welke plekken bedoel je dan, de voorgrond/linkerkant een beetje?
@Fran, moet ik het 2x3 formaat probeer te behouden of een wat meer panorama-uitsnede?
@Frans, ik heb je experiment uitgeprobeerd.
Wat me opviel is dat ik een foto in het geheel bekijk, dus niet de lijnen volg. Meer de vlakken: de lucht, horizon, water en voorgrond bekeek ik apart. Daarna de foto in het geheel.
Moet wel zeggen dat ik het moeilijk vind om aan te geven hoe ik het precies zie.
Maar wel interessant, had er nog nooit zo bij stil gestaan hoe je een foto bekijkt.
Nu ben ik benieuwd hoe jij deze foto bekijkt? Volg jij wel de lijnen?
Misschien is het ook wel beter om dit experiment met een foto te doen die niet van mij is, ik heb een andere kijk op de foto doordat ik de maker ben.
De foto in een blik overzien kan maar heel kort.
Daarna beginnen je ogen de foto te scannen.
Je ogen gaan op zoek naar visueel aantrekkelijke plaatsen.
Een gezicht, een dier, plekken met groot contrast, scherpte, plekken met aparte textuur.
Lijnen in een foto vergemakkelijken de zoektocht in een foto.
Vlakken als vierkant, cirkel en driehoek of dingen die daar op lijken doen dat ook.
Bij mij gaan de ogen eerst naar de hele lichte plek in het wolkendek, vandaar naar de stenen in de linker hoek onder. De stenen komen op mij niet heel aantrekkelijk over. Mijn ogen pikken de gebogen lijn op en komen dan rechts op de horizon uit. Daar is niet veel te doen.
Na een snelle scan via de horizon naar links door de vlakken die jij ook beschreef kom ik nog een steen tegen ongeveer midden in het beeld.
Frans, dank voor jouw blik op deze foto.
Zo zie je maar weer dat iedereen een foto anders bekijkt, en bij iedereen weer anders binnenkomt.
Het experiment ga ik ook 's proberen bij een ander foto, die niet van mij is.