Een van de aardigheden van een kleine camera met uitklapbaar schermpje is dat je van boven naar beneden naar dat uitgeklapte schermpje kunt kijken, met je cameraatje op schoot of tegen de borst. Dat ziet er uit alsof je een beetje met je cameraatje aan het prutsen bent terwijl je ondertussen alles wat zich tegenover je bevindt in beeld kunt krijgen, kader kunt aanpassen, belichting controleren, scherpstellen en afdrukken. De metro bv. is hier een perfecte plek voor. Het maakt weinig verschil met andere manieren van straatfotografie, maar het zijn toch iets meer wat ik maar noem Gestolen portretten. Hier in Europa geen probleem, althans niet volgens de wet, de heersende cultuur en mijn gevoel. In Afrika of Azie zou ik dit niet zo makkelijk doen, en dus ook niet met mensen uit die cultuur (voor zover ik dat kan beoordelen) in Europa. Affijn, zo maar wat gedachtes die door mijn hoofd schoten toen ik deze foto's aan het bewerken was.
F1
F2
F3
Exif F1/2: f/4, 1/100s, ISO3200, 0EV, 55mm cf1,5 (Fuji X-T20, 18-55 F2,8-4,0
Exif F3 : f/3,6, 1/200s, ISO1250, 0EV, 35mm cf1,5 (Fuji X-T20, 18-55 F2,8-4,0
F1
F2
F3
Exif F1/2: f/4, 1/100s, ISO3200, 0EV, 55mm cf1,5 (Fuji X-T20, 18-55 F2,8-4,0
Exif F3 : f/3,6, 1/200s, ISO1250, 0EV, 35mm cf1,5 (Fuji X-T20, 18-55 F2,8-4,0
