Arromanches-les-Bains, de serie

[petervaneekelen]

[Boelo81]

Genoeg over de reeks en samenhang gezegd. Zit veel sfeer in het stevige zwartwit, vooral bij de laatste. Krijg direct een beeld van een wat gure, winddag aan zee. De eerst vind ik ook fraai, maar wel te krap in het kader links met name.

[Henk47]

Wat Fran zegt, ik ben ook niet zo van die fotoverhalen, maar deze keer (als uitzondering) toch getracht er een verhaal van te maken, maar niet gelukt. Hoop dat Peter nogwat duidelijkheid geeft...

[petervaneekelen]

Henk, zoals gezegd een wat halfslachtige poging. Mijn idee was om sfeerbeelden te maken rond het thema oorlog, omdat die historie in Normandie niet zo ver weg is. Maar het is duidelijk dat dit niet als zodanig is overgekomen bij de kijkers.

P.S. Ik heb destijds voor een andere serie gekozen die meteen ook in de prijzen is gevallen. Die serie is echter nogal particulier van aard, ik aarzelde om die in te sturen maar wilde toch met wat goeds komen. Ik ga die serie hier niet tonen, maar ben wel blij dat ik die keus gemaakt heb. Met de hier getoonde serie was ik niet ver gekomen

[Jean-Paul Caelen]

Voor mij een zeer sterke serie.
Los van wél of geen verhaal vind ik de foto’s niet “zomaar” bij elkaar geraapt.
Soms zie ik series waar ik naar moet kijken….weglopen om later opnieuw te kijken.
Dan is er “iets” dat mij intrigeert en later terugroept.
Uitleggen kan ik het dan niet maar het gebeurt wel.
Zo ook bij deze serie.

Deze serie doet mij denken aan de serie “Traversées” van drievoudig Zilveren Camera winnar Chris Keulen. Ik ben enorme fan van het werk van Chris Keulen en hij is mijns inziens een meester in het verhalend fotograferen zonder dat je bij iedere foto in een serie de samenhang ziet.

Voor mij een dikke chapeau…..

‘s-Gravenvoeren 03:32……omdat foto’s door mijn kop spoken.

[petervaneekelen]

Dank je Jean-Paul, dat is een mooi compliment want ik vind hem ook geweldig. Bij Chris Keulen vind ik de grote verdienste dat hij niet alleen aansprekende foto's maakt maar ze ook prachtig bij elkaar weet te brengen, zodanig dat je zelf allerlei associaties gaat verzinnen. Een beetje zoals Jozef Koudelka, ook een groot voorbeeld, ook al deed. Het compliment is dan ook veel te groot, maar wordt weliswaar gulzig verorberd