De laatste weken heb ik ondanks de drukte met voorbereiden van fotografie workshops toch een aantal keer de kans gehad om wat te spelen met landschappen in de nacht en sterrensporen fotograferen. Een erg leuke, maar ook zeer tijdrovende business, die vele uitdagingen kent.
Het principe is eigenlijk heel simpel: zet een camera in bulbstand op statief, richt deze richting de poolster en belicht een aantal minuten tot enkele uren. Gedurende de belichting draait de camera met de aarde mee, waardoor de sterren bewegen in het beeld. Hierdoor worden deze niet als stipjes, maar als strepen. Zet er een leuk landschap voor, en er ontstaat een heel bijzonder beeld.
Leuk in theorie, maar door de lichtvervuiling in Nederland, het ontstaan van allerlei ongewenste ruis en hotspots als gevolg van het lange belichten, afkoelen en beslaan van camera en lens, etc, etc, blijkt het toch niet zo eenvoudig, om nog maar te zwijgen van het vinden van je weg en het prutsen met camera knopjes in het donker.
Een heel goede oplossing tegen een deel van de ruis en de lichtvervuiling is het opknippen van één lange belichting in verschillende kortere belichtingen, welke later in photoshop weer samen gevoegd worden.Zo maakte ik ook het onderstaande beeld. Het zijn 18 verschillende belichtingen van 4 minuten elk, welke direct achter elkaar gemaakt werden. Later deze samengevoegd in photoshop, wat een totale belichting geeft van ruim een uur. Tijdens de belichting ben ik nog wat in de weer geweest met een zaklampje, om zo delen van het landschap uit te lichten. Aanvankelijk was ik van plan om langer te belichten, maar doordat er dikke bewolking binnendreeft geforceerd om af te breken. Een paar minuten later begon het zelfs te sneeuwen...
.
voor het resultaat en de uitleg hoe je zoiets doet.
