F1:
F2:
F3:
Kon helaas even niet voorkomen dat ik in F1 en F2 te zien ben in de brillen...


F1 is een medewerkster van een tattooshop op de Warmoesstraat.F2enF3 zijn gewoon op de Dam in Amsterdam gemaakt. Het geheim zit em in mijn lens. Een 85 mm canon 1.2. Als je dicht genoeg bij fotografeert voor een portret, bijv op 1 meter met f/4 of minder, dan verdwijnt de achtergrond als vanzelf. Goed scherp stelen op de ogen is wel noodzakelijk, want als je met f1.2 fotografeert dan is het neuspuntje al onscherp. F/4 is veiliger, maar minder is een uitdaging.wilw schreef:fijne reeks, voor mij ook 2 en 3 omdat je hier erin geslaagd bent de hoofdpersoon uit de achtergrond te krijgen met nog een hint van wat en waar het is

Ik vraag ze vortaan een ontspiegelde bril op te zettenHenry schreef:GJ, mooie portretten. Enig puntje van kritiek: de spiegeling in de zonnebril ben ik nooit zo kapot van, ook al zien we de fotograaf in actie.
Ik heb dezelfde ervaring met mijn 35mm 1.4 lens. De kracht van de portretten met deze lenzen zit 'm in de vervaging van de achtergrond die je niet kunt realiseren met bijvoorbeeld een 3.5-4.5 lens.

Met mijn 1,92 meter moet ik welHenry schreef:In zowel foto 1 als 2 kunnen we wel zien dat je de foto's neemt in een soort van "standaard" houding, waarbij je lichtjes door de knieën gaat

Ik heb scherpgesteld op de ogen. Als je vanuit de door je omschreven delen vertikaal naar boven gaat kom je bij het gezicht, de ogen uit. Dat vlak is dus scherp. En ja die boezem pakt best wel wat aandacht....Frans schreef:nu je het over de scherpte hebt.
opvallend vind ik dat de grootste scherpte voor in de foto lijkt te liggen.
boezem in nr. 1
ergens bij de rits in foto 2
omslagdoek in foto 3
vind het mooi. daar gaat het niet om. maar valt me op.

