Als je hier wel eens bent geweest dan begrijp je wat ik bedoel als ik zeg dat dit gebouw je een enorm beklemmend gevoel geeft. Het is indrukwekkend zoals de architect Daniel Libeskind met minimale middelen een maximum aan effect teweeg weet te brengen. Zoals de kale, hoge donkere ruimte waarbij je, als je die binnengaat, een koude tochtstoot over je heen voelt komen, gevolg van een open spleet helemaal bovenin. Verder niks (behalve je gedachten). Ook heel confronterend is de ruimte waarin allemaal metalen "hoofden" liggen, die klinken als ratelende kettingen als iemand er overheen loopt. En waarbij je meteen terugdeinst omdat je niet over die hoofden heen wilt lopen. Of moet dat juist? Een enorm dubbel gevoel - en dat geldt ook voor het fotograferen daarvan. Ik heb in ieder geval geprobeerd mijn emoties vast te leggen, dat is wel het minste wat ik kan doen.
F1
F2
F3
F4
goede uitleg, ik kan me voorstellen dat het indruk maakt 
