Voor mij is sfeer absoluut het belangrijkste. Ik was ook aangenaam verrast door de opmerking van Erwin Olaf (op audiotekst) bij zijn eigen werk dat hij een bewogen foto uit zijn vroege dagen bij nader inzien tot zijn beste werk rekent, terwijl juist bij hem altijd alles ragscherp moest zijn.
Dat gezegd hebbende is macrofotografie natuurlijk wel een wereld op zichzelf waarin scherpte op de juiste plek op de eerste plaats lijkt te komen. Daar bemoei ik me dan maar even niet mee

.
Over de foto zelf: ja, veel sfeer, fraai gevangen
