Maandagmorgen 20 april lekker vroeg op pad gegaan naar de plek waar ik meestal de Torenvalken fotografeer. Rustig rijdend met de auto dacht ik er een te zien maar tot mijn stomme verbazing zag ik een uil op een paaltje een meter of 40 van mij vandaan. Gestopt en snel een foto gemaakt, tewijl ik de foto maakte dacht ik, die is zo gelijk verdwenen. Maar hij ging gewoon muizen vangen in het natte gras en keerde weer terug op het paaltje. Kortom een paar uur deze geweldige vogel kunnen volgen, op een gegeven moment zat hij op een meter of 5 van mij. Een Ransuil zie je niet zo vaak open en bloot vaak als ze gezien worden zitten ze tussen de takken van een boom. Ik heb een paar honderd opnames van deze vogel kunnen maken. Hier zat hij rustig in de zon zijn veren te drogen plotseling keek hij heel geïrriteerd naar een storende voorbijganger. Ik heb echt genoten van deze prachtige vogel, ik hoop jullie ook?
Schitterende plaat deze, bijzonder beestje, wat aangnaam zich heeft genestelt in het warme zonnetje, op de sierlijke tak in de compositie. Goede scherpte op de natte vlerken, en erg fijne details in het starende oog, wat op dit moment tevredneheid uitstraalt, hetzij van de maatlijd, hetzij van de opwarmende zon.
Kleuren zijn natuurlijk, en door de ochtendzon warm en zacht en zetten de sfeer van deze foto.
Mja ga het toch maar zeggen, maar dat vlekje van een vlieg of mug in zijn kijkrichting is toch enigzins storend. Nu ben ik niet zo'n overijverige aanbeveler van wegpoetsen, maar men dunkt dat het hier wel zou zijn toegstaan...
Schitterende foto zeg, moet je kijken hoe hij eigenlijk op dat dunne takje zich vasthoudt. Prachtige scherpte en mooie kleuren. pfft wat een bofkont ben jij