Afgelopen zaterdag nog een poging gedaan om de laatste resten van het kruiend ijs op Stavoren vast te leggen. Het meeste was al weg maar het was wachten op het nieuwe statief.
Frans, eerlijk gezegd waren mijn plannen anders maar de wind gooide roet in het eten. De dag ervoor was het het veel massaler en over de hele lengte bij het water. De eerste foto dat was hooguit een meter ijs en viel er ook weer af. Het andere deel was ook niet zo massaal meer en daar moest ik het mee doen. Mijn idee was om het ijs veel dichterbij te naderen met de camera er bovenop maar wat er nu nog lag was niet meer boven op de stenen en was ook continu in beweging en het ijs verschoof steeds. Dus ik was genoodzaakt achter de grote stenen te blijven. Bovenop voegde niet veel toe qua compositie. Bovendien was het erg glad voor de stenen dus grotendeels ben ik maar gaan zitten om niet met camera en al om te vallen. Maar goed, er was nog ijs. De vorige keer dat ik zoiets heb gezien was 7 jaar geleden op Urk. Dat was toen giga en die geluiden die het maakte. Echt een spektakel. Nee dat was er nu hier niet meer en is ook niet geweest zo hoog. Voor mij geen echte favoriet in deze serie. Iedere foto heeft zijn kwaliteiten en zijn totaal verschillend.
Ik onderschrijf je ervaring, het ziet er in je foto's ook niet zo spectaculair uit.
Foto 3 komt wat mij betreft er nog het dichtst in de buurt van de gewenste situatie. De kleuren van de lucht spreken mij daar ook wel aan.
Foto 1 maakt het meeste impact door het licht.
De foto zouden goed passen in een documentaire reeks over deze winter. Als landschapsfoto's ansich denk ik dat ze wat diepte missen en visuele vormen om langer de aandacht te trekken als je begrijpt wat ik bedoel