Met dit grijze, wat druilerige weer was een duik in mijn archief naar een andere druilerige dag een logische keuze. Einde zomer 2020 ben ik met een paar vrienden Duitsland in geweest, en één van de plekken waar we toen geweest zijn was de bruinkoopmijn van RWE in Elsdorf/ Hambach. Een onwerkelijke omgeving...
Dit is echt een ongelooflijk grote mijn, zeer de moeite waard om eens te gaan kijken! Eerst maar een paar feitjes:
De oppervlakte is zo’n 4.000 hectare (met groeimogelijkheid tot 8.500 hectare). Er wordt daar in lagen grond afgegraven om uiteindelijk een dikke 400 meter (!!) onder de oppervlakte bruinkool op te graven, waarmee de naastgelegen energiecentrale wordt gestookt. De machines waarmee gegraven wordt zijn elektrisch bediend en verbruiken 1/3e van de energie die opgewekt wordt. Op dit moment wordt het zand wat aan de ene kant afgegraven wordt, middels enorme kilometers lange transportbanden naar de andere kant van de afgraving getransporteerd, waarna er daar laagje voor laagje weer opgebouwd wordt. Op dit manier “vreet” de mijn zich een weg door het landschap. Hele dorpen zijn ervoor afgebroken (en achter de mijn weer opnieuw opgebouwd, de snelweg A61 is er compleet voor omgelegd: het is bizar wat het mag kosten. Hier is meer te lezen over deze mijn. Uiteindelijk moet er ook nog een gigantisch meer aangelegd worden (zo’n 4.000 hectare), maar of dat haalbaar is, is maar de vraag.
We zijn gestart bij de uitkijkplaats bij Hambach. Helaas was het grijs en grauw, regende het en was er dus slecht te fotograferen. Desondanks was goed te zien hoe immens die mijn is. Kijk maar eens naar foto 1 en 2, bedenk dat de mijnbouwmachines die je daar ziet zo’n 100 meter hoog en 200 meter lang zijn, en kijk maar eens naar de auto’s die je helemaal beneden kunt zien staan (op foto 2 links onder).
FOTO 1:
FOTO 2:
Omdat we op dit uitzichtpunt niet heel veel meer konden zien, zijn we doorgereden en hebben we de zandweggetjes opgezocht. Zo hoopten we wat dichter bij de machines te kunnen komen. Dat is ook gelukt, op een gegeven moment hebben we de auto geparkeerd en zijn we door het hoge gras gaan boenderen in de veronderstelling dat we wel weer een hek tegen zouden komen.
Tot onze grote verbazing stonden we ineens op de rand van de afgraving… en konden we van heel dichtbij de gigantische machines aan het werk zien. Daar heb ik dus ook een serie foto’s van kunnen maken, en we hebben een rondje met de drone gevlogen. Echt een supergave ervaring om die gigantische machines aan het werk te zien. Ter informatie: als je naar het schoepenwiel kijkt, dan hangen daar 18 “scheppen” aan, die elk 4,5 ton per keer pakken. Dat is dus 81 ton per rondje draaien – en dat ding draait non-stop
FOTO 3:
FOTO 4:
FOTO 5:
FOTO 6:
FOTO 7:
FOTO 8:
Goed te zien wat het effect van wisselende weersomstandigheden zijn: van warm zacht tussen de buien door tot veel harder als het zonnetje even doorkwam.
Op weg terug naar de auto kwamen er ineens van meerdere kanten heel imponerende mannen op ons af. Het leek wel alsof er een knokploeg op ons afkwam… Die waren niet blij, zacht gezegd, want het bleek dat we ons op verboden terrein hadden begeven. Hadden we op zich best kunnen weten...
De discussie dat dat op de door ons gevolgde weg niet duidelijk was aangegeven (achteraf bleek slechts de omhoog staande slagboom de markering te zijn) zijn we maar niet echt aangegaan; men was er niet voor in de stemming, zacht gezegd… er blijkt daar regelmatig geprotesteerd te worden door milieuactivisten. Achteraf blijkt dat te kloppen, kijk maar eens hier:
https://www.vice.com/nl/article/gy4n5y/ ... -de-wereld" onclick="window.open(this.href);return false;
Daarom zit de grond vol sensoren en gaat er een alarm af zodra er iemand op verboden terrein komt. Als we te dichtbij waren gekomen (of beter: als ze gezien hadden hoe dichtbij we zijn geweest…), hadden ze de werkzaamheden stil gelegd en de schade daarvan op ons verhaald. Lucky us…
Nou ja, we moesten alle foto’s wissen (dat heb ik braaf gedaan, natuurlijk… :mrgreen: ) en toen mochten we, na ons gelegitimeerd te hebben, weer vertrekken. Pfff… dat was ééns, maar nooit meer.
Mocht je er gaan kijken: ga dus geen weggetjes met slagboom in, ook niet als die open staat
Niet alleen vanwege de mogelijke boete, maar uiteraard ook vanwege de gevaarzetting. Voor de liefhebbers nog wat bewegend beeld (het eerste filmpje van de drone, het tweede met DSLR + tele).
......verdiende TC...... 
Dit was een combinatie van de Canon 17-55 en de Canon 100-400 (nog de Mk1). De meeste foto's en het tweede filmpje zijn met die laatste genomen.