Keuzestress! Ik overweeg mijn bridgecamera (Sony RX10 M4) in te wisselen voor een APS-C systeem, omdat ik toch tegen de beperkingen van het ding aanloop. Vooral het ruisniveau begint mij tegen te staan, soms heb ik al bij iso 200 de neiging Topaz Denoise te gebruiken en helpt dat dan inderdaad ook nog. Maar ook denoisen heeft zijn beperkingen.
Puur op die grond zou ik dan natuurlijk eigenlijk naar full frame moeten, maar ik fotografeer vooral spontaan wat ik tijdens wandelingen tegenkom: vooral straatfotografie, landschappen, micro/macro, en dieren in het wild. Dus wil ik het graag compact houden. Dan heb je nog wel een compacte optie in FF met de Sony A7C R, maar die propt op een dubbel zo grote sensor ook twee keer zo veel pixels. Dat zal qua ruis nauwelijks uitmaken, vermoed ik dan, terwijl je wel het dubbele betaalt. En je zit natuurlijk met grotere lenzen.
Dan kom ik om te beginnen op de keuze voor de camera. Ik ben geneigd voor de Sony A6700 te gaan, al schijnt de Fuji XT-5 ondanks 40 ip 26 mp iets minder ruis te hebben en die extra pixels zijn natuurlijk wel lekker als ik dieren op afstand wil plaatsen. Maar de Fuji is wel duurder en de autofocus schijnt minder te zijn...
Bij de lenzen wordt het voor mij helemaal onoverzichtelijk. Ik wil totaal minimaal hetzelfde zoombereik als ik nu heb (24-600 in FF-eq.). De keuze is reuze, maar een paar qua bereik op elkaar aansluitende lenzen wordt wel weer lastig. Ik ga even uit van lenzen voor de A6700:
- Als basis de Sony 16-55 2.8. Superieur beeld, maar prijzig. Geen beeldstabilisatie, maar die heeft de camera al. Of toch de Tamron 18-70 2.8, op zich een ook prima, wat drukker bokeh naar het schijnt en mist een diafragmaring. Heeft beeldstabilisatie, maar werkt die samen met of versterkt die de stabilisatie van de camera of werken ze elkaar tegen?
- Aansluitend zou je dan een 70-200 willen. Sony heeft een f4 voor 1200 en een f8 voor 2000. Dat laatste vind ik wel een heleboel geld, maar aan de andere kant: je investeert één keer en je hebt er jaren plezier van. Alternatieven: de Tamron 70-180 2.8 (1200) en de Sigma Sports 70-200 2.8 (1700)
- Voor de lange tele kan ik dan kiezen uit de Sigma Sports 150-600 F5-6.3 (1440) en de Sony FE 200-600 5.6-6.3 G (1900). De Tamron 150-500 f5-6.7 is met 1200 de goedkoopste, maar biedt ook minder bereik.
- Er zijn natuurlijk ook nog wat mogelijkheden met 100-400 objectieven. Die voldoen nog aan mijn eis van minimaal zelfde telebereik als ik nu heb. Alleen valt er dan een gat tussen de 18-70 lens en deze. De vraag is hoe groot het gemis van het stukje 70-100 is. Op zich is dit natuurlijk de voordeligste oplossing en je sjouwt een zware lens minder mee. Maar als je dan later toch meer tele wilt krijg je met de 200-600 flinke overlap. Alternatief in dat geval vermoedelijk primelens van 600 of 800, of echt gaan digiscopen, maar dat laatste doe je al helemaal niet tijdens een gewone wandeling.
Benieuwd naar jullie reacties...
Puur op die grond zou ik dan natuurlijk eigenlijk naar full frame moeten, maar ik fotografeer vooral spontaan wat ik tijdens wandelingen tegenkom: vooral straatfotografie, landschappen, micro/macro, en dieren in het wild. Dus wil ik het graag compact houden. Dan heb je nog wel een compacte optie in FF met de Sony A7C R, maar die propt op een dubbel zo grote sensor ook twee keer zo veel pixels. Dat zal qua ruis nauwelijks uitmaken, vermoed ik dan, terwijl je wel het dubbele betaalt. En je zit natuurlijk met grotere lenzen.
Dan kom ik om te beginnen op de keuze voor de camera. Ik ben geneigd voor de Sony A6700 te gaan, al schijnt de Fuji XT-5 ondanks 40 ip 26 mp iets minder ruis te hebben en die extra pixels zijn natuurlijk wel lekker als ik dieren op afstand wil plaatsen. Maar de Fuji is wel duurder en de autofocus schijnt minder te zijn...
Bij de lenzen wordt het voor mij helemaal onoverzichtelijk. Ik wil totaal minimaal hetzelfde zoombereik als ik nu heb (24-600 in FF-eq.). De keuze is reuze, maar een paar qua bereik op elkaar aansluitende lenzen wordt wel weer lastig. Ik ga even uit van lenzen voor de A6700:
- Als basis de Sony 16-55 2.8. Superieur beeld, maar prijzig. Geen beeldstabilisatie, maar die heeft de camera al. Of toch de Tamron 18-70 2.8, op zich een ook prima, wat drukker bokeh naar het schijnt en mist een diafragmaring. Heeft beeldstabilisatie, maar werkt die samen met of versterkt die de stabilisatie van de camera of werken ze elkaar tegen?
- Aansluitend zou je dan een 70-200 willen. Sony heeft een f4 voor 1200 en een f8 voor 2000. Dat laatste vind ik wel een heleboel geld, maar aan de andere kant: je investeert één keer en je hebt er jaren plezier van. Alternatieven: de Tamron 70-180 2.8 (1200) en de Sigma Sports 70-200 2.8 (1700)
- Voor de lange tele kan ik dan kiezen uit de Sigma Sports 150-600 F5-6.3 (1440) en de Sony FE 200-600 5.6-6.3 G (1900). De Tamron 150-500 f5-6.7 is met 1200 de goedkoopste, maar biedt ook minder bereik.
- Er zijn natuurlijk ook nog wat mogelijkheden met 100-400 objectieven. Die voldoen nog aan mijn eis van minimaal zelfde telebereik als ik nu heb. Alleen valt er dan een gat tussen de 18-70 lens en deze. De vraag is hoe groot het gemis van het stukje 70-100 is. Op zich is dit natuurlijk de voordeligste oplossing en je sjouwt een zware lens minder mee. Maar als je dan later toch meer tele wilt krijg je met de 200-600 flinke overlap. Alternatief in dat geval vermoedelijk primelens van 600 of 800, of echt gaan digiscopen, maar dat laatste doe je al helemaal niet tijdens een gewone wandeling.
Benieuwd naar jullie reacties...
) en dat is ook gewoon heel erg netjes qua kwaliteit en weegt bijna niks(86 gram of zo) en kocht ik voor €175,- 2e hands, ik schiet daar weleens concertfoto's mee en dat gaat ook prima als ik vooraan kan staan.
