We kijken naar hetzelfde padje, de één koud en kil, guur door de blauwe tonen en het ontberen van de zon. De ander warm en uitnodigend, door de liefelijke winterzon die de sneeuw streelt. Beide hebben hun charme's qua karakter.
Echter als beeld vindt ik de eerste de sterkste, doordat je de stam van de boom links in beeld hebt. Bij de tweede mist deze, en vindt hem daardoor iets minder. Ook kijk je bij de eerste beter langs het pad de diepte in.
Zoveel sneeuw zal er toch niet komen dit weekend
