Dank je
Over het belichten en het nabewerken. Als ik met studio licht werk stel ik de camera daar altijd op in. Later in RAW doe ik alleen de basis bewerkingen. Ik pas het licht iets aan als dat nodig is. Ik kijk ook altijd wat mooier is, flits, daglicht auto ect. Door de foto steeds iets te vergroten op de witte vacht blijf je goed zicht houden op de stappen die je neemt m.b.t licht.
Daarna, in photoshop ga ik kijken hoe de kleuren zijn. Deze serie was te geel. Dat kwam door het nabootsen van een situatie bij een klant i.p.v een ideale omstandigheid. Wat ik NOOIT tegen kom bij een klant.
Ik haal de kleuren eruit die er niet in horen. Zo nodig met lagen. In dit geval kan je de foto niet oplichten zonder dat dit effect heeft op het wit in de vacht. Dus dan licht ik in delen op. Eerst de achtergrond en zonodig het hondje zelf.
Als je in RAW al de hele plaat oplicht verdwijnen veel nuances in de foto. In het ergste geval zweeft de hond in een witte ruimte.
Heb je hier wat aan?
Je ziet dat ze bijna in afwachting is van wat er nu komen gaat. Of verbaasd dat je echt zo dichtbij durfde! 
