De eerste twee hebben iets heel erg rustgevends, zijn kleine schilderijen waar je bij gaat mijmeren. Bijna abstract, met kosmische luchten, en de sporen van de wind in het zand nemen je verder mee op je mijmeringen...
Drie tot en met vijf zijn nette platen, maar lang niet zo artistiek als de eerste twee. Maar ze hebben die zeggingskracht niet van de voorgangers.
Zesde is een sterke compositie, de eenzame wandelaar op het strand ploeterend tegen de striemende zandvlagen in.
Zevende is samen met de eerste twee mijn favoriet. Het verliefde koppel dat samen de (letterlijk) stralende toekomst tegemoed gaan. Mooi romatisch tegenlicht, welke wordt versterkt door de natuurlijke softheid van de heiige zee. Een foto met romantische hoop
